Udaberri dantza taldea

Kargatzen...

Itxi

Ainhoa Goikoetxea

Kaixo! Ni Ainhoa naiz, 1999an jaiotako tolosarra. Dantzaz gain futbolean ere ibiltzen naiz, erizaintza ikasten nabil eta zaletasun nagusiak animaliak eta natura ditut.

Noiz eta zergatik hasi zinen Udaberrin?

Txiki txikitatik hasi nintzen, 4 urte inguru nituela apuntatu ninduen amak Udaberrin. Lehenengo urteak erdi behartuta hasi nituen, ikasturte berria hasi eta amak gogoz kontra apuntatzen baitninduen. Hala ere, kurtso amaierarako izugarri gustura joaten nintzen. Azkenean, lagunekin arratsaldeak pasatzeko beste era bat zen, jolasa.

Helduen taldera iritsi bitarteko prozesua nola bizi izan zenuen? Horrelakoa izango zela uste al zenuen?

Oso gogorra izan zen, ez ziren gutxi izan etxera negarrez iritsitako egunak. Irakaslearekin jolasak egitetik, Vallejorekin hasi eta garrasiak entzutera pasa ginen urte batetik bestera. Urte oso batez nire taldearen entseguez gain helduen taldearekin ere entseiatzen nuen, denbora bikoitza eta desgaste haundia suposatuz… oso nekagarria izan zen.

Nola ikusten zenuen taldea lehen, kanpotik, eta nola orain, barrutik?

Taldera 2016 urte hasieran sartu nintzen, eta aurkitutakoak asko harritu ninduen. Imajinatu nezakeena baino askoz lan gehiago dago egiteko, baita ardurak hartzeko ere. Hala ere, edozein momentu aprobetxatzen dugu afariak antolatu eta parrandara joateko, egunerokotasunean lan karga sentsazioa gutxituz.

Zein dantza duzu gustukoen? Eta zein plaza?

Arin-arina dela esango nuke, edo fandangoa bestela. Sueltoko doinuren bat entzuten dudan bakoitzean egiten ari naizena utzi eta dantzatzen hasteko beharra sentitzen dut. Sarri gertatu izan zait aspertuta egon eta behatzekin dantza imitatzea, edota imajinatzea jajaja.

Urteko aktuaziorik bereziena San Joan bezperakoa da niretzat. Plaza magiaz betetzen da, gau ilunean herritar mordo bat bilduz bertan.

Zein da euskal dantzako doinuetatik gehien gustatzen zaizuna?

Agurrak asko emozionatzen nau, bere estilo guztietan.

Kontaiguzu urteotan gertatu zaizun anekdota bitxietako bat

Udaberritarrok urtero afari bat antolatzen dugu gabonetan, eta lagun ezkutua prestatzen dugu. Afarira joan nintzen lehenengo urtean nire lagun ezkutua zenak bertso bat idatzi zidan, gaur egun gelan zintzilikaturik dudana. Izugarri emozionatu nintzen bertako hitzekin, oraindik ere malko bat edo bi isurtzen zaizkit irakurtzean.

Zoritxarrez, ia hiru urte beranduago oraindik ez dut asmatu nor izan zen altxor gisa gordetzen dudan bertso horren egilea. Beharbada hau irakurtzen badu esango dit…

Nola ikusten duzu taldearen etorkizuna?

Azken urteotan taldekide gazte ugari sartu, eta ni hasi nintzenean zeudenak taldea uzten hasi dira. Hala ere, gogotsu ikusten ditut denak, eta badakit gazteoi taldea nola bideratu irakatsiko digutela, Udaberrik beste hainbat urtez plazak alaitzen jarrai dezan.